اگر شیراز نمی رفتم....
بنام خدا اگر شیراز نمی رفتم ...یکی از فواید خاطره نویسی خودشناسی است. کجای زندگی خراب شده و کجا فرصت ها را از دست دادیم.ما همیشه وقتی به فرصتی دست می یابیم فرصتی دیگر را ناچاراً از دست می دهیم.در عالم جوانی که جیبمان خالی بود ولی عوضش مغزمان پر بود از باد تکبر و غرور ; قبولی در دانشگاه شیراز را برای خود بزرگ می دانستیم ولی دریغ از خواب غفلتی که می خواستیم در آن فرو رویم.این همه راه با آن اتوبوس های آشغال ١٨٠٠ کیلومتر باید راه می رفتیم از ارومیه و سلماس و مرند و تبریز و قزوین و ساوه و اصفهان و آباده و سیوند می گذشتیم تا از مرودشت به شیراز برسیم در مسیر خود حتی با کمبود غذا نیز مواجه می شدیم به هرحال همه این ها هزینه بود هزینه.الان اگر مرا بکشند هم, نمی توانم سوار آن اتوبوس های بی کیفیت بشوم.در سال٧١ کل خرج ما از منزل تا شیراز یکهزار تومان می شد .پول بلیت هواپیما از ارومیه به تهران ۷۰۰ توما...
ادامه مطلب